Σημειώσεις για μια ξενάγηση στο ΜΠΛΟΚ 15 την ημέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας (12 Οκτωβριου 2026)

 

Αθήνα, 17 Απριλίου 2019

Ψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Κοινοβουλίου η πρόταση του Προέδρου της Βουλής «για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών»

Ψηφίστηκε απόψε από την Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, με ευρύτατη πλειοψηφία, η πρόταση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Νικολάου Βούτση «για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών», σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 4 του Κανονισμού της Βουλής, μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης επί της Εκθέσεως της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, σύμφωνα με το άρθρο 45 παρ. 2 του Κανονισμού της Βουλής.

Η Βουλή των Ελλήνων, όπως έχει δηλώσει ο κ. Βούτσης, θα κινητοποιηθεί ώστε να ενημερωθούν όλα τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια σχετικά με την απόφαση για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών από την Ελληνική Πολιτεία.

Κώστας Φωτεινάκης: "Η συμβολή των συλλόγων στην αντιμετώπιση των τοπικών προβλημάτων και ο ρόλος τους στην προσπάθεια συντονισμού των τοπικών φορέων και των τοπικών κινημάτων", 2010

 

Η συμβολή των συλλόγων στην αντιμετώπιση των τοπικών προβλημάτων και ο ρόλος τους στην προσπάθεια συντονισμού των τοπικών φορέων και των τοπικών κινημάτων

Κώστας Φωτεινάκης

Νήσος Μήλος / 7-9 Μαΐου 2010 | Συνδιάσκεψη της ΑΜΚΕ “Ελληνικό Δίκτυο για την Αειφορεία και τη Βιωσιμότητα ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ”

Πολλά από τα μεγάλα προβλήματα που εμφανίζονται ως τοπικά, αποτελούν τις περισσότερες φορές απόρροιες μεγαλύτερων προβλημάτων, περιφερειακού, ακόμα και πανελλήνιου ή και παγκόσμιου χαρακτήρα και κλίμακας, όπως είναι για παράδειγμα η ρύπανση, η ανομβρία, η υπερθέρμανση του πλανήτη (που συνδέεται με τις πυρκαγιές), κτλ. Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία το τοπικό αναδεικνύεται σε παγκόσμιο και το παγκόσμιο επιδρά στο τοπικό. Η αποψίλωση του Αμαζονίου επηρεάζει το κλίμα και οι συνέπειες από το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ το 1986, είκοσι τέσσερα χρόνια μετά, είναι ακόμα παρούσες. Ζούμε σε μια εποχή «όπου το πέταγμα μιας πεταλούδας στη Κίνα μπορεί να επηρεάσει τη ζωή στην Ελλάδα», οι πυρκαγιές στη χώρα μας μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή στη Νορβηγία και το λιώσιμο των πάγων στη Γροιλανδία μπορεί να επηρεάσει τη στάθμη της θάλασσας, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές σε παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας μας και σε διάφορα νησιά της Μεσογείου. Το πρόσφατο «ξύπνημα» του ηφαιστείου στην Ιρλανδία, που η στάχτη του ματαίωσε χιλιάδες πτήσεις σ΄ όλον τον κόσμο για εβδομάδες είναι ακόμα μια απόδειξη ότι το τοπικό γίνεται παγκόσμιο.

Η παραπάνω περιγραφή ενδεχομένως να δίνει την εντύπωση ότι θα ασχοληθούμε με την ευρύτερη έννοια της παγκοσμιοποίησης, όμως ο όρος παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται κυρίως - αλλά όχι αποκλειστικά- για πολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς και αναλύσεις και δευτερευόντως για την τεχνολογία, το περιβάλλον, τις πολιτιστικές αξίες, τη μετανάστευση, τις μεταφορές. Εμείς επιλέγουμε, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε, τον όρο του Bermand Guillochon για την παγκοσμιοποίηση, ο οποίος την ορίζει ως : «...το σύνολο των φαινομένων που προκύπτουν από το διαρκές άνοιγμα των οικονομιών σε εμπορεύματα και κεφάλαια από το εξωτερικό. Η αναζήτηση από τις επιχειρήσεις καλύτερων ευκαιριών κέρδους, η οργάνωση των παραγωγικών διαδικασιών σε παγκόσμια κλίμακα και η ταχύτητα κυκλοφορίας των πληροφοριών¹».

Κώστας Φωτεινάκης: Ο «ελέφαντας» δεν είναι στο δωμάτιο – Κατευθύνεται στο Πάρκο Νεολαίας Προάγγελος της τσιμεντοποίσης των Στρατοπέδων

 

[Φωτ.Κώστας Φωτεινάκης - "Πεύκο με μικρές κερκίδες" ίχνη από την προηγούμενη χρήση του Στρατοπέδου Χαϊδαρίου, τώρα "Πάρκο Νεολαίας"]

[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΌ ΤΟ "ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ]

Ο «ελέφαντας» δεν είναι στο δωμάτιο – Κατευθύνεται στο Πάρκο Νεολαίας

Προάγγελος της τσιμεντοποίσης των Στρατοπέδων

του Κώστα Φωτεινάκη

Η υπόθεση του Πάρκου Νεολαίας και των Στρατοπέδων Καραϊσκάκη Α’ και Β’ στο Χαϊδάρι δεν είναι ένα τοπικό ζήτημα. Είναι μια προειδοποίηση για το τι πρόκειται να συμβεί σε δεκάδες στρατόπεδα σε όλη τη χώρα.

Μέχρι το 2025, τα στρατόπεδα Καραϊσκάκη λειτουργούσαν ως «κυματοθραύστες» της τσιμεντοποίησης στη Δυτική Αθήνα. Διατηρούσαν ελεύθερους χώρους, πράσινο, φυσικές εκτάσεις — ανάσες ζωής σε μια ήδη επιβαρυμένη αστική περιοχή.

Σήμερα, ο ρόλος αυτός ανατρέπεται.

Με την κατάργηση του Ν. 2745/1999 και την ψήφιση του Ν. 5223/2025, αλλάζει ριζικά το θεσμικό πλαίσιο. Ο παλαιός νόμος προέβλεπε ότι τουλάχιστον το 50% των εκτάσεων που απελευθερώνονταν από στρατιωτική χρήση θα αποδίδονταν σε κοινόχρηστο πράσινο και κοινωφελείς λειτουργίες, με συμμετοχή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης/ OTA.

Ο νέος νόμος 5223/2025:

• Καταργεί αυτή την πρόβλεψη.

• Αφαιρεί τον ρόλο των ΟΤΑ.

• Ανοίγει τον δρόμο για εκτεταμένη οικοδόμηση.

Κώστας Φωτεινακης: Περί πολεοδόμησης (τσιμεντοποίησης) των Στρατοπέδων - Η περίπτωση του Πάρκου Νεολαίας στο Χαϊδάρι

 

Περί πολεοδόμησης (τσιμεντοποίησης) των Στρατοπέδων

“Ο ελέφαντας δεν είναι στο δωμάτιο, έχει βγει και κατευθύνεται στο Πάρκο Νεολαίας”

Η περίπτωση του Πάρκου Νεολαίας και τα Στρατόπεδα Καραϊσκάκη Α’ και Β’ στο Χαϊδάρι προάγγελος απώλειας δασικών εκτάσεων και ελεύθερων αστικών χώρων.

του Κώστα Φωτεινάκη

Α- ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Στην απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Δικτύου ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ (04.02.2026) για το Πάρκο Νεολαίας στο Χαϊδάρι, μεταξύ των άλλων υπογραμμίζαμε:

“…Τα δύο Στρατόπεδα (Καραϊσκάκη Α’ και Καραϊσκάκη Β’) αποτέλεσαν, μέχρι τα τέλη του 2025, τον “κυματοθραύστη” της τσιμεντοποίησης στη Δυτική Αθήνα…”

Δυστυχώς στις μέρες μας, από “κυματοθραύστες” της τσιμεντοποίησης, τα Στρατόπεδα της χώρας κινδυνεύουν να ακολουθήσουν το μοντέλο τσιμεντοποίησης του “Ελληνικού”, αντί να παραμείνουν δασικές εκτάσεις, άλση ή οάσεις ελεύθερων χώρων εντός ή περιφερειακά των πόλεων.

Στρατόπεδα Χαϊδαρίου και άλλα Στρατόπεδα - Δύο νόμοι του 1999 και του 2025 κ.ά. & Επιπρόσθετες "άχρηστες πληροφορίες" για τους μελλοντικούς ερευνητές

Με αφορμή τη δήλωση του ΥΕΘΑ "Επανέρχονται στην κυριότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ακίνητα στην Αττική συνολικής έκτασης 114. 363 τ.μ." (25.01.2026) [ΕΔΩ] και τις κινητοποιήσεις που γίνονται κυρίως στο Χαϊδάρι και λιγότερο στο Περιστέρι για να παραχωρηθούν στους Δήμους καταγράφω για ιστορικούς λόγους και ίσως για αξιοποίηση δύο νόμους που αφορούν τα Στρατόπεδα.

Πρώτα όμως καταγράφω χωρίς να το σχολιάσω ένα απόσμασμα από τη λιτή ανακοίνωση του ΥΕΘΑ:

"...Τα ακίνητα είχαν παραχωρηθεί δωρεάν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, προ 34 και 19 ετών αντίστοιχα, χωρίς να εκπληρωθούν έκτοτε οι όροι της παραχώρησής τους..."

Οι Δήμοι Χαϊδαρίου και Περιστερίου ισχυρίζονται το αντίθετο....

[«Όχι» στην απόδοση του Πάρκου Νεολαίας στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας – Ομόφωνο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Χαϊδαρίου ΕΔΩ ]

Δύο νόμοι για όλα τα Στρατόπεδα της χώρας:

23 Αυγούστου 2025: 43 χρόνια από την Αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και 36 χρόνια μετά την κατάργηση των όρων συμμοριτοπόλεμος και συμμορίτες | Ποιοι ήταν με τη "σωστή πλευρά της ιστορίας"

 

[Το εξώφυλλο από την πρώτη έκθεση στη Γκαλερί ΩΡΑ για την Εθνική Αντίσταση]

[Φωτ.1 Ν. 1285/1982 (ΦΕΚ Α 115)]

Η ΜΝΗΜΗ VS ΣΤΗ ΛΗΘΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Α. Σε τίτλους:

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ - ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

1. Στις 23 Αυγούστου 1982, μετά από μεγάλη διάρκειας συζήτηση στη βουλή  ψηφίζεται ο νόμος "Για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευμάτων κατοχής 1941-1944", Ν. 1285/1982 (ΦΕΚ Α 115), Για πρώτη φορά στις Αντιστασιακές οργανώσεις αναφέρεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) η μαζικότερηκαι αντιπροσωπευτικότερη εθνικοαπευλευρωτική οργάνωση και η συνδεδεμένη με το ΕΑΜ "Εθνική Αληλεγγύη" και η  "Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ)". (
2. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1989 δημοσιεύεται ο Ν.1863/1989 (ΦΕΚ τεύχος πρώτο/ 204) με τίτλο «Άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949»  α) καταργείται ο όρος «συμμοριτοπόλεμος» και αντικαθίσταται από τον όρο «εμφύλιος πόλεμος» β) καταργείται χαρακτηρισμός «συμμορίτες» κα αντικαθίσταται με τον όρο  «Δημοκρατικός Στρατό». 

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Η παρέλαση του παλιού καινούργιου

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Η παρέλαση του παλιού καινούργιου 

“Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα έρχονταν σα Νέο.

Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και ανέπνεε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.

Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση και τα ουρλιαχτά απ’ τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.

Παντού να δεις μπορούσες τάφους ανοιχτούς που χάσκανε άδειοι καθώς το Νέο πλησίαζε την πρωτεύουσα.

Ολόγυρα στεκότανε όσοι εμπνεόταν απ’ τον τρόμο, κραυγάζοντας: Φτάνει Το Νέο, τ’ Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και σεις νέοι σαν κι εμάς! Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτε άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους, μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.

Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο, μα έφερε το Νέο μαζί του στη θριαμβευτική του κατοχή να το παρουσιάσει σαν Παλιό.

Το νέο βάδιζε αλυσοδεμένο και ντυμένο με κουρέλια· αποκάλυπταν τα θεσπέσια μέλη του.

Κι η πομπή συνέχιζε να προχωράει μες στη νύχτα, μα αυτό που πήρανε για χάραμα ήταν το φως απ’ τις φωτιές στον ουρανό. Και η κραυγή: Φτάνει Το Νέο, τ’ Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και σεις νέοι σαν κι εμάς! πιο εύκολα θ’ ακουγότανε, αν όλα δεν είχανε πνιγεί μες τις ομοβροντίες των όπλων.”